આજ રાત્રી શિવા

આજ રાત્રી શિવા ની
આજ
એના ગામ માં
એની મોજ માં
આજ તો
એની ફકીરી માં

રહેશે શાહી સ્નાન
ને

પામશે આલખ નો ચિતાર

આતો
ચલમ ની ફૂંક
ગાંજાની ધૂપ
વૈરાગી રૂપ
સંસારી થી અલુપ્ત

નિમિત્ત કહે આજ,

બાવો ભલે
કહેવાતો

પણ
આજ
બાપ ના દરબારે ધૂની ધખાવી બેઠો
રિજવાવ એના નાથ ને

માહોલ મહાકાલ નો

aavo
jnd ma

જ્યાં ભરાયો દરબાર મારા શિવ નો
જ્યાં ધૂની ધખાવી
મારા ભોળિયાં શંભુ એ

જ્યાં આલખનિરંજન નો નાદ સંભળાતો રજે રજ માં...

જ્યાં ના વહેતા નીર પણ ભોળા સોમેશ્વર ની ચિતાર ચાહતા

જ્યાં ના પથ્થર પણ હર હર મહાદેવ ગુંજાવતા

જ્યાં નું સૌંદર્ય જાને
એ રામેશ્વર થી લઇ અમરનાથ ની પ્રતીતિ કરાવતા

ગરવા ગિરી ની ગોદ માં
ભવનાથ ની ભોમ માં

આજ જાગ્યો મારા શંભુ નો મેળો

આવો
મારા ગામ માં
જ્યાં

આજ
જૂનાગઢ ખરેખર બન્યું જુનાણા
ગિરી શિખર બન્યા શિવાલય ના શિખર

આજ
માહોલ મહાકાલ નો

કુતુહલ તો ત્યાંરે થતું,

કુતુહલ તો ત્યાંરે થતું,
જોઈ આભે થી એક બિંદુ ટપકતું,

કુતુહલ તો ત્યાંરે થતું,
જોઈ આભે થી એક બિંદુ ટપકતું,

અરે,
આ તે મારા નાથ ની ખરી કળા!
ખારું આભે ચડાવતું,
મીઠું પાણી થઇ વરસાવતું...

કુતુહલ તો ત્યાંરે થતું,
જોઈ આભે થી એક બિંદુ ટપકતું,

કુતુહલ તો ત્યાંરે થતું,
જોઈ
કાળા ભમ્મર વાદળ ગર્જાવતું

અરે! આતે મારા નાથ ની ખરી કાલા,

ખાલી વાદળ સાથે આથડાવતું,
વીજળી ના ચમકારા થી ઝબુકતું...

કુતુહલ તો ત્યાંરે થતું,
જોઈ આભે થી એક બિંદુ ટપકતું,

નિમિત્ત લખે,
અંધારે બેઠો...

વાહ રે મારા નાથ ની કાલા

ક્યાંક ગરજતું,
ક્યાંક ટપકતું,
ક્યાંક ઝબુકતું,
ક્યાંક વરસતું....

કુતુહલ તો ત્યાંરે થતું,
જોઈ આભે થી એક બિંદુ ટપકતું,